OPIS

Selen jest niezwykle często występującym niedoborem u koni. Jest spotykany szczególnie często w północnej części Polski.

Pierwiastek ten wbudowuje się w białka zwane selenoproteinami, które pełnią ważną rolę w funkcji odpornościowej i przeciwutleniającej. Jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania tarczycy i mięśni, które chroni przed miopatiami. Ma także kluczowe znaczenie dla funkcji rozrodczych ogierów i klaczy.

Przyswajanie selenu jest znacznie bardziej efektywne w połączeniu z witaminą E, co zostało wykazane w wielu badaniach in vivo. Pierwiastek ten wykazuje ścisłe powiązanie z aminokwasami siarkowymi. Koreluje także z miedzią i białkiem. Z uwagi na wzajemne oddziaływanie wszystkich składników diety ważna jest nie tylko ich odpowiednia ilość w dziennej dawce, ale także zachowanie wzajemnych proporcji. Nazywamy to odpowiednim zbilansowaniem diety.

Kiedy stosować?

• - w przypadku stwierdzeniu niedoboru selenu we krwi
• - jako komponent do bilansowania pełnowartościowej dawki pokarmowej
• - w przypadku niedoboru selenu wykrytego w badaniu włosa lub kopyta
• - u koni mających problemy z płodnością
• - u koni mających problem z rozwinięciem masy mięśniowej
• - u koni w intensywnym treningu
• - przy obniżonej odporności
• - przy stwierdzonej limfopenii

Rola selenu w organizmie:

• - reguluje produkcję czerwonych krwinek, chroni je także przed wolnymi rodnikami
• - ma duży wpływ na płodność, cykl rozrodczy klaczy i jakość nasienia u ogierów
• - wchodzi w skład peroksydazy glutationowej należącej do grupy enzymów regulujących szybkość procesów utleniania w komórkach i chroniących błony komórkowe przed uszkodzeniem przez wolne rodniki
• - warunkuje metabolizm hormonów tarczycy
• - uczestniczy w funkcjach odpornościowych organizmu, stymulując produkcję białych krwinek, które aktywnie uczestniczą w niszczeniu atakujących wirusów. Szczególnie wrażliwe na niedobór selenu są limfocyty T, które w organizmie są odpowiedzialne za niszczenie komórek nie mogących prawidłowo pełnić swojej funkcji w wyniku zakażenia wirusami, mutacji, uszkodzenia czynnikami zewnętrznymi (chemiczne, fizyczne), działania toksyn bakteryjnych.

Objawy i skutki niedoboru:

• - anemia, słabe parametry czerwonych krwinek
• - obniżenie aktywności peroksydazy, co skutkuje wzrostem stężenia reaktywnych form tlenu w organizmie
• - brak energii, osłabienie, osowiałość
• - bóle mięśni, sztywność, mięśniochwat
• - słaba odporność
• - obniżenie płodności, trudności w utrzymaniu ciąży
• - u źrebiąt obniżenie przyrostu masy ciała, spowolnienie rozwoju i pokarmowa dystrofia mięśniowa, zwana chorobą białych mięśni